Elk verhaal heeft een begin.
Het verhaal van Kali Shoes begint in 2020, midden in de pandemie. De wereld stond stil, ja. Maar het is wanneer alles buiten stopt, dat er soms iets binnenin beweegt.
Dit was het geval voor Dante, de maker van het Kali Shoes-project, die ons vandaag vertelt hoe het ging: waar de intuïtie vandaan kwam, welke fouten hem deden groeien, hoe hij hier terechtkwam.
Samen, in een gesprek, spoelen we de band terug en gaan terug naar de oorsprong.
Dante, laten we bij het begin beginnen. Kali Shoes werd geboren op een heel bijzonder historisch moment. Waar is het allemaal begonnen?
Laten we zeggen dat de start van Kali Shoes in veel opzichten bijna een gok was.
Ik kom niet uit de schoenenwereld.
Ik werkte als projectmanager bij een digitaal bureau en onder de klanten die ik volgde was er één die online schoenen verkocht. Het product werkte, de verkoop was er.Maar er ontbrak iets fundamenteels: de menselijke relatie. De remedie. Echte aandacht voor degenen aan de andere kant van het scherm.
Het was een mechanisme dat draaide, maar zonder ziel.
En van daaruit werd een heel eenvoudige vraag geboren, die echter alles veranderde:Wat als we zouden proberen het beter te doen?
Dus, samen met een klein groepje mensen die meteen mijn visie deelden, startte ik een klein bedrijfje om zelf schoenen te verkopen. Het was 2020.
Kali was van oorsprong een kleine realiteit, bestaande uit pogingen, studie en veel handwerk. Maar het belangrijkste principe waaruit het is geboren,klantenservice, is vanaf dag één het onderscheidende kenmerk geweest.
In het begin produceerde Kali Shoes echter geen handgemaakte cowboylaarzen. Wat is er onderweg veranderd?
Ja, het is waar, we zijn niet altijd geweest wat we nu zijn. Maar onze oorsprong heeft ons in staat gesteld te evolueren, zowel als mensen als als merk.
Toen we aan het avontuur begonnen, droomden we niet eens van Texanen, en de wereld van het vakmanschap was voor ons nog onbekend.
We hadden in zekere zin de eenvoudigste weg gekozen: we verkochtentrendy schoenen, in het buitenland gekocht op voorraadzes tot acht paar per model.
We produceerden niet zelf, we volgden de modellen niet van grondstof tot eindproduct. Wij hebben de schoenen verpakt met ons eigen merk en verkocht. Met uitstekende resultaten.
De zaken gingen goed, we verkochten veel. Het offer was klein, de marge hoog.
Maar we waren niet trots op hoe het ging. We voelden dat het mechanisme diepe scheuren vertoonde.
De schoenen die wij verkochten en in ons magazijn hadden, gingen na een maand kapot.
We keken om ons heen en zagen zoveel afval, zoveel plastic.
Nee, we waren er niet trots op.
Die eerste onderneming duurde een paar maanden, en vandaag ben ik ervan overtuigd dat dit zijn grootste fortuin was.
Want net toen we probeerden te begrijpen hoe we uit het systeem konden komen dat we hadden opgebouwd, maar dat ons niet echt weerspiegelde,iets dwong ons om te stoppen en opnieuw na te denken.
En in feite arriveerde Covid kort daarna. Daar is alles echt veranderd, toch?
Exact. Plotseling stopten de steden en begonnen we allemaal in evenwicht te leven.letterlijk zonder te weten wat er de volgende dag zou gebeuren.
De rijen met mondkapjes buiten de supermarkten, vrienden die ziek worden: in zo’n situatie begrijp je hoe onzeker alles is. En wat echt belangrijk is.
Afval produceren, verpakkingen recyclen, voorwerpen verkopen die na een maand in de prullenbak belanden en bestemd zijn om op de vuilstort te belanden: nee, daar wilden we niet meer over speculeren.
Het was geen strategische beslissing. Er was geen businessplan dat zei: "Over zes maanden zullen we de wereld van het Italiaanse vakmanschap betreden".
Wederom zijn we verhuisd omdat we een gevoel volgden. En de inspiratie voor het nieuwe begin kwam onverwachts voort uit een klein persoonlijk probleem.
Bedoel je de blauwe laarzen?
Precies voor degenen!
Ik moest een cadeau geven aan een heel dierbaar persoon, en ik had een duidelijk idee van wat ik wilde: een paar blauwe laarzen.
Simpel, toch? Nou nee, dat was het helemaal niet: het vinden van een paar goed gemaakte blauwe laarzen, midden in de pandemie, in Italië, werd letterlijk een schattenjacht.
Degene die ik vond, gingen na twee weken kapot. En daar begreep ik dat ik een krachtig en duidelijk signaal moest krijgen:wat ik wil bestaat niet? Oké, ik zal het doen.
Makkelijk gezegd, maar niet gedaan...
Ik begon mogelijke producties op te roepen, de een na de ander. En het verzamelen van afval.
Er waren mensen die alleen maar aan cijfers en volumes dachten (wat ik niet kon garanderen), degenen die gingen sluiten vanwege de lockdown, degenen die simpelweg zeiden “leuk, maar nee bedankt”.
Het was lastig om iemand te vinden die wilde meewerken aan het opbouwen van iets nieuws, van onderop beginnend. Iets kleins, maar verzorgd, dat is waar.
De eerste productie die met Kali wilde samenwerken, ging na een paar maanden failliet: dat was het moeilijkste moment,Ik stond echt bijna op het punt om het op te geven.
Ik en mijn kleine teamwe bleven alleen achter, met 700 bezorgopdrachten om af te handelen.
Wij wisten niet waar we moesten beginnen. Ik weet nog dat ik hele dagen aan het rijden was. We gingen naar de snijders, verzamelden de gesneden huiden, brachten ze naar de hemmers en vervolgens naar degene die ze moest monteren. We gingen terug om ze op te halen, verpakten ze en stuurden ze op. Wij allemaal, 700 keer.
 |
 |
Stel je dat moment eens voor: je bent moe, met lijm aan je handen, het busje vol dozen, de telefoon die rinkelt en klanten vragen naar hun bestelling. Het is normaal om te denken:"maar wie heeft mij dit laten doen".
Maar die situatie deed mij ook iets belangrijks begrijpen. Ik had niemand nodig om schoenen voor ons te maken:Ik had iemand nodig die onze visie zou omarmen, om er samen aan te bouwen".
Ik kon het niet opgeven zonder eerst een laatste poging te doen.
En hier komen we bij de ontmoeting met vakmanschap
Ja, we gingen verschillende werkplaatsen bezoeken in Midden-Italië, we spraken met oude en jonge ambachtslieden, we leerden de passie kennen van degenen die in leven houdentraditie en vaardigheden die worden doorgegeven van vader op zoon, van meester op leerling.
Uiteindelijk vonden we de persoon naar wie we al heel lang op zoek waren dichtbij huis, in Campanië, mijn thuisland.
Mario, een vakman die expert is in leerbewerking, die echter nog nooit Cowboylaarzen had gemaakt. Maar hij had twee fundamentele kwaliteiten: een diepgaande kennis van het vak en het enthousiasme om te experimenteren.
We begonnen met een tempo van twee, drie paren per dag:allemaal handgemaakt door hem, alles stap voor stap gevolgd.
In de tussentijd hebben mijn kleine team en ik (Marzia en Nicol, degenen die er al vanaf het begin zijn geweest) het digitale systeem gebouwd dat vandaag de dag bestaat, contact opgenomen met ontwerpers om de eerste eigen modellen te creëren, en een keten van Italiaanse micro-leveranciers voor elk onderdeel opgebouwd.
En dit is belangrijk,we hebben ervoor gekozen om een productiemodel op afroep uit te voeren: geen magazijnen, geen verspilling van onverkochte producten.
Twee paar per dag. Tegenwoordig leveren we er ongeveer twintigduizend over de hele wereld.
En waarom, van alle schoenen die in Italië geproduceerd zouden kunnen worden, Cowboylaarzen?
Omdat we in de Cowboylaarzen iets vonden dat ons vertegenwoordigde: Cowboylaarzen zijn het symbool van de vrije geest. Een beetje gedurfd, een beetje rock, een beetje rebels.Het zijn geen schoenen die je draagt om onopgemerkt te blijven: ze zeggen iets over jou.
Daarnaast waren de Texanen in Italië een nichemarkt die veel ruimte liet om zich aan te passen en iets unieks op te bouwen. Er waren weinig gestructureerde bedrijven, er werd veel geïmporteerd uit het buitenland en er was weinig echt lokaal vakmanschap.
We maakten van de gelegenheid gebruik om een project te starten dat vergelijkbaar was met ons en dat een echt gat in de markt opvulde.
Op dit punt is de andere vraag die natuurlijk opkomt: waarom de naam "Kali"?
De naam kwam vroeg, en dat was niet toevallig. En ja, het komt van de naam van de hindoegodheid.
Kali is een godin die tegenstellingen verenigt.Het belichaamt tegelijkertijd een destabiliserende kracht en een moederlijke tederheid: twee dingen die meestal niet samengaan, en die ons in plaats daarvan precies vertelden wat we wilden zijn.
De destabiliserende machthet is degene tegen een oppervlakkige mode, die wil dat we allemaal hetzelfde zijn, slachtoffers van de verleidingen van eensnelle mode van slechte kwaliteiten schadelijk voor de planeet. Maar het is ook de kracht tegen al die sociale conditioneringen die het leven vandaag de dag nog steeds beperkenvrijheid van meningsuiting en zelfbeschikking voor vrouwen.
En dan is er detederheid, wat voor ons een ander woord is voor zorg. Oog voor detail, voor een zorgvuldige en verantwoorde productie.Zorg voor het unieke verhaal dat iedere vrouw met zich meebrengt- en dat ook bij elke stap vertelt.
Voor deze “Kali”.Want een paar laarzen zijn tenslotte nooit zomaar een paar laarzen.
Als je in een paar woorden zou moeten zeggen wat Kali Shoes vandaag de dag is, wat zou je dan zeggen?
Ik zou zeggen dat Kali Shoes vandaag de dag een specifieke richting is. Een richting die in drie stappen kan worden samengevat:
Minder plastic, meer echt materiaal.
Minder nutteloze productie, meer bewustzijn.
Minder lawaai, meer identiteit.
Kali Shoes is een evoluerend pad, geboren in een moeilijk moment en gegroeid dankzij onderzoek, fouten en de wens om dingen op een andere manier te doen.
Het team is gegroeid en bestaat uit veel mensen, sommigen in het laboratorium, anderen die op afstand samenwerken.
Wij zijn niet perfect. Maar we werken elke dag aan het creëren van een menselijkere, meer verantwoordelijke, meer onze dimensie.
En dat is waaromTegenwoordig produceren we handgemaakte Cowboylaarzen, op verzoek gemaakt in Italië, met één voor één gekozen materialen.
Omdat wij vinden dat een paar laarzen lang mee moeten gaan. Het moet een verhaal hebben. En we moeten ook stap voor stap het verhaal kunnen vertellen van de vrouwen die voor ons kiezen.
Bedankt, Dante.
De geschiedenis van Kali Shoes wordt nog steeds elke dag geschreven, in het laboratorium en daarbuiten.
Elk paar laarzen is een klein hoofdstuk: geboren uit de wensen van onze klanten, krijgt vorm in onze geest en wordt werkelijkheid dankzij handen die de traditie van Italiaans vakmanschap op een steeds nieuwe manier voortzetten.
De WAAR(Hand)gemaakt in ItaliëVoor ons is hij degene die zijn stem niet hoeft te verheffen om herkend te worden. Je ziet het, je raakt het aan, je draagt het bij je.
En dankzij jou, die tot nu toe hebt gelezen.
Dank aan degenen die voor ons kiezen, voor een speciale gelegenheid of gewoon voor elke dag, want in onze laarzen vinden ze een nieuwe manier om hun karakter tot uitdrukking te brengen.
Wil je ons beter leren kennen?
👢 Creëer je eigen paar op maat gemaakte laarzen
📜 Lees wat ze over ons schrijven
Dante, Marzia, Nicol en het hele team
